تبليغاتX
پریشانی آرام
 

معشوق من بگشوده در روی گدای خانه اش
تا سرکشم من جرعه ای از ساغر و پیمانه اش
مجنون بوی لیلی ام ، در کوی او جایم کنید
همچون غلام خانه اش زنجیر در پایم کنید

همگی حلال کنید

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 11:38  توسط پریشون | 
eid mobarak 

شهر خالی جاده خالی کوچه خالی خانه خالی
جام خالی سفره خالی ساغر و پیمانه خالی

 

   تموم شد

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم مهر 1387ساعت 12:45  توسط پریشون | 
 

 انگار مسیر زندگی ام نیاز به یه انفجار داشت!

جاده در دست تعمیر است!

 الحمد لله...

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 9:0  توسط پریشون | 

شهدا

کاش اجازه میدادن ناراحتی ما فقط به خاطر از دست دادن عزیزانمون باشه . 
اما حقیقتی که داره کتمان میشه... !!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 0:26  توسط پریشون | 

 

اگر سبز رفتی
اگر زرد ماندم...
خداحافظ ای نوبهار همیشه...

ویژه بمب گذاری رهپویان وصال

وبلاگ ماه ناتمام
وبلاگ دنیای راه راه
وبلاگ ماورای سکوت

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387ساعت 16:18  توسط پریشون | 

عشق است و آتش و خون
داغ است و درد دوری
کی می توان نگفتن
کی می توان صبوری
کی می توان نرفتن
گیرم پری نمانده
گیرم که سوختیم و خاکستری نمانده
با دوست عشق زیباست
با یار بی قراری
از دوست درد ماند و از یار یادگاری
گفتی از روز سفر
گفتم از من مگذر
مجنون
لیلا
رفتی بی بال و بی پر ...

 

خوبی اینجا به اینه که برای گرفتن یه مرخصی مثلا سه چهار ماهه مجبور نیستی یک
ساعت با مدیر محترم سر و کله بزنی و هی دلیل بیاری ! 
راحت یوزرنیمتو وارد میکنی پسوردت رو هم میزنی و راحت تایپ میکنی : دوستای
خوبم من یه مدتی دارم میرم مرخصی
، از اینکه این مدت تحمل کردید و تنهام هم
نگذاشتید ممنون دعا یادتون نره 
...

                                                                                                 یا علی...
 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 17:54  توسط پریشون | 
دوست

 

نمی دونم چندمین سال تحویلیه که روبروی گنبد آقا یا مقلب القلوب میگم یا اصلا چندمین باریه که مشهد میرم . اما همه اش حس میکنم این دفعه فرق میکنه ! بعد از همه سختی هایی که بعد از سفر مکه به وجود اومد شاید قراره آقا آرومم که . آرووووم...

همگی حلال کنید . ایشالا سال خوبی داشته باشید . به یاد همتون هستم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386ساعت 17:25  توسط پریشون | 

 

 

 

شما که لیسانس دارین ، سواد دارین ، روزنامه خونین

با بزرگا می شینین حرف میزنین

همه چی رو می دونین

شما که کلت پره

معلم مردم خوبین

واسه هر چی که می گن جواب دارین ، در نمی مونین

بگو از چیه که من دلم گرفته؟

راه می رم دلم گرفته

پا می شم دلم گرفته

گریه می کنم ، می خندم ، پا میشم، دلم گرفته

من خودم آدم بودم

باد زد و هوای منو برد

سوار اسبی بودم که روز بارونی زمین خورد

شما که لیسانس دارین ، سواد دارین ، روزنامه خونین

با بزرگا می شینین حرف میزنین

همه چی رو می دونین

شما که کلت پره

معلم مردم خوبین

واسه هر چی که می گن جواب دارین ، در نمی مونین

                                                   بگو از چیه که من دلم گرفته؟

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 11:16  توسط پریشون | 
                   

 

                        السلام علیکم یا اهل بیت النبوه...

                      این اهلبت النبوه اش آدمو میکشه ...

 

 

                     بلیت ماندن است مانده روی دست­های من

                     در این همه مسافر حرم نبود جای من؟

 

                     رفیق عازم سفر، فقط «سلام» را ببر

                     سفارش مریض حضرت امام را ببر

 

                     «سلام نسخه» را ببر ببین دوا نمی‌دهد؟

                     از او بپرس این مریض را شفا نمی‌دهد؟

 

                     چقدر تا تو با قطارها سفر کند دلش؟

                     چقدر بگذرند زایرانت از مقابلش؟

 

                     چقدر بادهای دوری­ات مچاله‌اش کنند؟

                     و دوستان به روزهای خوش حواله‌اش کنند؟

 

                     مرا طلای گنبد تو بی­قرار می‌کند

                     کسی مرا به دوش ابرها سوار می‌کند

 

                     خیال می‌کند که دیدن تو قسمتش شده

                     همین کسی که دارد از خودش فرار می‌کند

 

                     به بادهای آشنای شرق بوسه می‌دهد

                     به آتش ارادت تو افتخار می‌کند

 

                     به این امید، ضامن رؤوف، تا ببیندت

                     هی آهوان بچه‌دار را شکار می‌کند

 

                     هزارتا غروب در مسیر ایستاده‌ام

                     به هر که آمده به پای­بوس نامه داده‌ام

 

                     من از کبوتران گنبد تو کمترم مگر؟

                     که بعد سال­ها نخوانده‌ای مرا به این سفر

 

                     قطارهای عازم شمال شرق می‌روند

                     دقیقه‌های بی تو مثل باد و برق می‌روند

 

                     کسی بلیط رفتنی به دست من نمی‌دهد

                     به آرزوی یک جوان خام تن نمی‌دهد

 

                     بلیت ماندن است مانده روی دست­های من

                     در این همه مسافر حرم نبود جای من؟

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 13:22  توسط پریشون | 

میگن آپ کن ، شده با یه بیت شعر...
.
.
.
آپ میکنم
،منتهی با یه مصرع شعر...


.: کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
     

 

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 16:30  توسط پریشون | 

دلـم قلــمرو جــغـرافـياي ويـــرانـي است

هواي ناحيه ي ما هـمـيشه باراني است

دلـم مـيان دو دريـاي سـرخ مـانده ســياه

هميشه برزخ دل تنگه ي پريشاني است

 

باز می خوای بپرسی چه ام شده!؟؟ هیچی ... هیچیم نشده.

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 13:21  توسط پریشون | 

عرب رسم داشته و دارد که وقتی کسی از اهالی خانه ای ، خونش به ناحق به زمین ریخته شود ، تا وقتی انتقام خون او گرفته نشده ، بر سر در آن خانه پرچم سرخ نصب کنند . این پرچم ، وقتی جایش را به پرچم سیاه می دهد که کسی بیاید و انتقام خون ریخته شده را بگیرد.

صدها سال است که پرچم گنبد طلایی امام حسین (ع) سرخ است ( اکثر گنبدهای دیگر پرچم سیاه یا سبز دارند) . در تاریخ دهها قیام به اسم خونخواهی حسین علیه السلام راه افتاده ، حتی در قیام مختار علی الظاهر قاتلان قلع و قمع شده اند . اما احدی هنوز جرات نکرده رنگ پرچم را عوض کند.

همه منتظرند ، همه منتظریم تا آن خونخواه اصلی بیاید ، بعد همه با هم برویم آن پرچم سرخ را برداریم...

 

.به قلم احسان ناظم بکایی

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 16:51  توسط پریشون | 
 

نذر چشمهای عباس...


مردم همه
             تو را به خدا
                             سوگند می دهند
اما برای من
تو آن همیشه ای
که خدا را به تو
                             سوگند می دهم

 

۱:.
شب اول

دوست جون زنگ زد و یه بنر برای ورودی  حسینه سفارش داد . گفت هر جور دوست داری کار کن . هر چی دلت خواست...
مونده بودم توی این بنر ۱۲متری چه تصویری بگذارم ، چی بنویسم...
با این حال خراب و حجم کار و خستگی و ... هیچی به ذهنم نمی اومد... مونده بودم حیرون ...
یادم به حرف بابا افتاد ... دخترم همیشه از خودش بخواه....

امشب سردر ورودی حسینیه ، نمایی از بین الحرمینه که روش نوشته شده:
                                                                                                   ادخلوها بسلام امنین

۲:.
شب  دوم و سوم و چهارم و پنجم

 فکر می کردم هر شب می تونم بنویسم اما انگار ... این شب ها...
خیلی کمتر از این حرف هام . نه !؟ 

 

۳:.
شب  ششم

نَفَس المهموََََُم یُظلِمنا تَسبیح
تنفس انسانی که بر ستم هایی که بر ما روا داشته اند اندوهگین است ، تسبیح خدا گفتن است.

- به نظرت محرم چی از ماه رمضون کم داره!؟

 

 

 ۴:.
شب  هفتم

امشب هشت ساله میشم ! 
واقعا مثل تولد بود . انگار زندگی تازه برام شروع شده بود . همه چیز نو بود . همه چیز...

امشب هشتمین سالگرد "کانونی" شدنمه . هشت سال گذشت ...
شب حر بود ... آقا سید شروع کرد به سخنرانی اما صحبت هاشون چند دقیقه بیشتر طول نکشید ! شب گریه بود ... از گریه گذشته بود ... همه ضجه می زدن. فریادها از ته دل بود!  انگار همه چیز دست به دست هم داده بود که رضی سر در گم پریشون رو اهلی کنه ! اهلی!

- نه اینکه اهلی شده باشم اما حداقل دلم خوشه که آقا توی این مدت نگهم داشته و هنوز از خونه اش بیرونم نکرده ... خیلی ها حضور منو توی این جمع دوست نداشتن ! خیلی ها سعی کردن جدام کنن ! اما انگاری آقا اینجوری نمی خواست... اون میخواسته که باشم، پس هستم !

                                                                                         دعا کن واقعا اهلی شم ... اهلی...

 

 

 ۵:.
شب  هشتم و نهم

حتما شنیدی ارباً اربا

آره ، منم فقط شنیدم...

 

چند وقت پبش انگشت شصت داداشم ضربه خورد و شکست . وقتی شنیدم غم عالم اومد روی دلم . حالم  دیدنی بود . توی خونه جلو مامان که نمی تونستم بروز بدم . سر کار می نشستم جلو مانیتورو زار زار گریه می کردم . فقط واسه یه انگشت شکسته ای که حتی گچش هم نگرفته بودند...

یه هفته بعد برادرم خبر دادند که پسرش - علیرضا – شیشه توی پاش رفته و الان بیمارستانه ...

قبل از که برم بیمارستان اینقدر گربه کردم که اونجا جلو داداش اشک نریزم و ناراحت ترشون نکنم ... وارد اتاق که شدم تا چهره ناراحت داداشم رو دیدم بند دلم پاره شد بعدش هم که پای کوچولوی باندپیچی شده علیرضا ...
به یه بهونه ای از اتاق بیمارستان اومدم بیرون واشک بی صدا و ...

اونهایی که داداش نداشتند باور نمی کردند که این همه غم و قصه و ناراحتی و اشک واسه دو تا زخم کوچیک باشه ! اما ازتو چه پنهون هنوز که هنوزه تا یادم می افته دلم پر از غصه میشه و اشک چشمام جاری...

 

این شب ها فقط مقایسه می کنم ...

داداشم .... حسین(ع) .... اباالفضل(ع)  علیرضا... علی اکبر(ع) ... قاسم(ع)... علی اصغر(ع)... درد و غم و زخم و.... زینب و....

                                                                                                                        خداااااااااااااااا

 

۶:.
شب  دهم

مکن ای صبح طلوع ... مکن ای صبح طلوع... مکن ای صبح طلوع... مکن ای صبح طلوع ... مکن ای صبح طلوع... مکن ای صبح طلوع.. مکن ای صبح طلوع ... مکن ای صبح طلوع... مکن ای صبح طلوع..مکن ای صبح طلوع ... مکن ای صبح طلوع... مکن ای صبح طلوع..مکن ای صبح طلوع ... مکن ای صبح طلوع... مکن ای صبح طلوع..مکن ای صبح طلوع ... مکن ای صبح طلوع... مکن ای صبح طلوع.................

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم دی 1386ساعت 15:18  توسط پریشون | 
ali jan

توی مسجد النبی نشستی ...

زائرها رو نگاه میکنی ، هر کی داره یه کاری میکنه . یکی نماز می خونه

یکی سرش توی قرآنشه ، یکی یواشکی لای مفاتیحش رو باز کرده و داره لعن میفرسته

یکی خرمای نذری پخش میکنه ، یکی...

یکی هم مثل من ، مات ومبهوت نشسته و نمی دونه دیگه باید چیکار کنه !

این بغض سر گلوی من هم هر چی میشکنه انگار نشکسته ، شده یه بغض دائم ...

دیگه دارم خفه میشم ... حق هم دارم ..انگاری توی مرکز غم های عالم نشستم ...

یه برم بقیع ... روبرم قبر غریب پیامبر ...این ور تر در خونه حضرت زهرا..

بیت الاحزان هم که همین اطرافه و کوچه بنی هاشم و ...

که اگر نبود رحمت للعالمینی صاحب این خونه ، هیچ شیعه ای از غم اینجا

سالم بیرون نمی اومد !

 

در کیفم رو باز میکنم ، دنبال تسبیح تربتم میگردم . شاید یاد حسین (ع) دوباره

این بغضم رو شکست..

چشمم به ام پی تری پلیر می افته ، برش میدارم ، روشنش می کنم و فایلهاش رو

یکی یکی مرور می کنم...

روضه حضرت زهرا

شور امام زمان

28 صفر

حسین 1

حسین 2

علی

...

 

علی !؟ کدوم مداحیه ؟ کی خونده؟

پلی اش میکنم...

 

شب ها که نان و خرما بر دوش خود کشیدم

جای دعا به گوشم زخم زبان شنیدم...

از آه سینه من ، گرفته ماه کوفه

شب ها غم دلم را گویم به چاه کوفه

........................................

........................................
.......................................
........................................
........................................
........................................
........................................

 

                                          این بار بد جور میشکنه این بغض هزار بار شکسته شده من...

 

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم دی 1386ساعت 11:29  توسط پریشون | 

خسته ام و پریشون!

به قول بچه ها قاط زدم اساسی . حسابی کارم گیر کرده . از هر طرف هم میرم به بن بست می خورم!

 

 خداااا پس کی ؟ کی می خوای همه چیز رو تموم کنی ؟ به عدالت و مهربونی ات شک ندارم خودت میدونی اما کی دیگه ؟ من نمی تونم . ناراحت نشی ها ولی دارم کم میارم . هر جور بگی ازت خواستم. چقدر دعا ؟ چقدر نماز ؟ چند تا چله ؟ کدوم نذر ، توی کدوم حرم ؟ بگو . بگو دیگه چه جوری ازت بخوام ...

چرا بهم نمیگی چی کار کنم ؟ چرا.... چرا... چرا...

 

چشمم به گوشی ام می افته . این موقع شب کی اس ام اس فرستاده !؟ بازش میکنم...

 

Khodvanda

, sarneveshte mara khair beneis

Taghryri mobarak

Ta anche k to zood mikhahi . dir nakhaham

V anche dir mikhahi , zood nakhaham

Qesmati az arafe emam hossain(a)

 

باور نمیکنی اما از اولین باری که این مسیج واسم اومده 10 ماه میگذره و هر موقع یه ذره با حال اون روزم دچار میشم دوباره یکی که اصلا انتظارشو ندارم واسم میفرستدش .

بعضی از تکرارها چقدر خوبند!

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 16:40  توسط پریشون | 

(۱)
هوا بوی گل گرفته بود . بوی عطر محمدی . بوی پر ملائک ...
صدای هلهله ای غریب به گوش می رسید . صدای تسبیح می آمد
صدای پای بهار بود...
محمد(ص) سر فاطمه(س) را به دامن گرفته بود و از شادی در پوست
خود نمیگنجید . برق چشمانش گویی که زمین و آسمان را روشن
کرده بود.
- جبرئیل آمده بود فاطمه جان!
- می دانم یا رسول الله !
- خدا تو را برای علی خواستگاری کرده... زیر درخت طوبی... با هلهله ملائک...
- می شنوم پدر!
- تو میشوی خانم خانه علی ... و نسل من تا ابد الدهر از شما دوتاست...
فاطمه شرم میکند . سرش را از دامن پدر بر می دارد و سر به زیر می اندازد
محمد (ص) دلش پر میزند برای آنکه پیشانی فاطمه اش را ببوسد...
فاطمه محبوب دم بخت اش را...

(۲)
هشت روز تا عرفه ست و چهل روز تا عاشورا ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 10:17  توسط پریشون | 

 

  میلاد گذشت . شب زیارتی هم...            
  طلب نکرد!            

  راضی ام به رضاش...            

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم آذر 1386ساعت 17:4  توسط پریشون | 

 

در مدرسه از نشاطمان کم کردند
از فرصت ارتباطمان کم کردند
هر وقت به هم عشق تعارف کردیم
از نمره انضباطمان کم کردند...

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سوم آذر 1386ساعت 16:28  توسط پریشون |