![]() |
![]() |
|
|
دلـم قلــمرو جــغـرافـياي ويـــرانـي است هواي ناحيه ي ما هـمـيشه باراني است دلـم مـيان دو دريـاي سـرخ مـانده ســياه هميشه برزخ دل تنگه ي پريشاني است
باز می خوای بپرسی چه ام شده!؟؟ هیچی ... هیچیم نشده.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 13:21 توسط پریشون |
|
|
عرب رسم داشته و دارد که وقتی کسی از اهالی خانه ای ، خونش به ناحق به زمین ریخته شود ، تا وقتی انتقام خون او گرفته نشده ، بر سر در آن خانه پرچم سرخ نصب کنند . این پرچم ، وقتی جایش را به پرچم سیاه می دهد که کسی بیاید و انتقام خون ریخته شده را بگیرد. صدها سال است که پرچم گنبد طلایی امام حسین (ع) سرخ است ( اکثر گنبدهای دیگر پرچم سیاه یا سبز دارند) . در تاریخ دهها قیام به اسم خونخواهی حسین علیه السلام راه افتاده ، حتی در قیام مختار علی الظاهر قاتلان قلع و قمع شده اند . اما احدی هنوز جرات نکرده رنگ پرچم را عوض کند. همه منتظرند ، همه منتظریم تا آن خونخواه اصلی بیاید ، بعد همه با هم برویم آن پرچم سرخ را برداریم...
.به قلم احسان ناظم بکایی
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 16:51 توسط پریشون |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
میگن توی این دنیا هر عسری یه یسری داره ... من هم منتظر یسرم ! شاید من هم آرام شدم... آرااام
|
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1387 مهر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 |
| پیوندها |
|
رهپویان وصال صبح وصال بازمانده تنها داداش چتر شهید کاوند ماورای سکوت روزگاری نو ماه نا تمام دنیای راه راه دیده بان |
|
RSS
|